14. De resterende delen met vilt bekleden

Stretchvilt 

Waar geen wanden of plafond zitten, was nog overal rood gelakt staal te zien. Dat paste niet echt in het interieur en het voelt ook vaak koud (of net heet) aan. Zoals je bij velen ziet, koos ik ook voor het gebruiken van stretchvilt. Dat ziet er mooi uit en omdat het uit polyester gemaakt is, neemt het geen vocht op. Voor isolatie is het anders, maar dit is puur bekleding. Dan hoeft dat niet.

Dat is wel even spannend, want het vilt komt op de meeste plaatsen niet op mooi vlakke delen, maar wel op delen met gaten, welvingen... Na wat filmpjes met do's en don'ts bekeken te hebben, waagde ik me eraan. Logisch werken: eerst de makkelijke stukken, dan volgde het echte werk.

Een eerste oefening: de dorpel achter de cabine bekleden met vilt.

Op de foto hierboven zie je twee schroefgaten. Eén ervan dient voor een bevestigingsoog om lading vast te leggen; het andere was voor de montage van het tussenschot dat ik eruit haalde.

Dat lukte aardig.

Afgewerkt: het bevestigingsoog zit weer waar het hoort

Als tweede kwam de trede aan de schuifdeur aan de beurt.

Zoals je ziet, onderging die trede eerst een antiroestbehandeling. Dit is een plek die het redelijk zwaar te verduren krijgt.

Dit was al een volgende stap, want die trede is niet vlak.

Klaar. De plastic bescherming is ook weer geplaatst.

Daarna kwamen de achterstijlen aan de beurt. Daar waren de uitdagingen weer anders. Hier moest een lange, smalle strook vilt rondom aangebracht worden. De randen moesten netjes aansluiten op de wandbekleding en de rubberprofielen. Dat was een kwestie van 'twee keer meten, één keer snijden'. Om te vermijden dat spuitlijm terechtkwam waar het niet hoorde, werden de randen afgeschermd met verftape. Hieronder zie je een voorbeeld van hoe dat liep (rond het lichtpunt bij de achterdeuren.

De voorbereiding: verftape gebruiken om af te schermen.

Ongeveer dezelfde plaats nadat het vilt aangebracht is.

Rechtsachter: bovenaan is de strook vilt al aangebracht

Linksachter: vilt aangebracht en alles wat er afgehaald werd, is opnieuw gemonteerd.

De deuren vormden de grootste uitdaging: hier moest echt driedimensioneel gewerkt worden en dan had je nog de raamopeningen waar geen lijm op terecht mocht komen. Dit zijn tegelijk de grootste vlakken om te bekleden. Hier is het duidelijk dat je best kiest voor vilt dat echt kan rekken in alle richtingen.

Hier werd het spannender. Er mocht geen spuitlijm komen waar geen vilt kwam. 

Systematisch werken en hopen dat het goed komt. 

Ook de schuifdeur werd bekleed. Hier is al een rail voor het gordijn geplaatst.

De afwerking rond de ramen is het moeilijkste: het vilt moet een diepteverschil overbruggen en tegelijk zit je met een aantal bochten. Het mag dan wel stretchvilt zijn, de rek is wel beperkt. Spuitlijm droogt snel, dus veel tijd om te corrigeren is er niet. Je zit dat ik bij de schuifdeur bovenaan rechts een stukje achteraf toevoegde. Als je een beetje zorgvuldig werkt, zie je daar achteraf niets van.

Ook bij de achterdeuren is het wat kiezen. Tussen de deuren en het koetswerk zitten rubberranden. Die houden rijgeluiden en vooral water buiten. Dat rubber moet dus aansluiten op metaal en niet op vilt. Het systeem daar was het vilt iets verder te laten komen. Als je dan de deuren sluit, laat het rubber er een afdruk in na. Dat is waar je het moet wegsnijden.

Nog zo'n ervaring: het is absoluut noodzakelijk om een uiterst scherp tapijtmes te gebruiken hiervoor. Zodra je merkt dat het mes zijn scherpte verliest, moet je een nieuw lemmet nemen. Anders kan je nooit zorgvuldig werken. 

Het resultaat mag er wezen: het geheel is veel rustiger. Nu alles met vilt bekleed is, voelt het interieur ook anders aan.

Een afgewerkt interieur: houten wanden, strechtvilt en gordijnen op maat.

Dit is voor mij een geslaagd, knus interieur geworden. Het kan tegen een stootje, de campingbox is relatief snel te verwijderen en te plaatsen, de verlichting is ruim voldoende.